Column augustus 2006 - Wel nee!
'‘Het kan niet hangen’, klonk het door de telefoon op een toon alsof ik gestoord was.
Dat ontkennen gebeurt vaker:
In diezelfde week: ‘Dat telefoonnummer is veel te kort, dat kan niet’. De mevrouw van de klanten’service’ had me voor hetzelfde geld vriendelijk kunnen vragen of ik ook even het netnummer wilde geven. Ze had blijkbaar niet in de gaten dat ik alleen het abonneenummer had genoemd. |
|
Ontkenning kan een natuurlijke reactie zijn als je slecht nieuws te horen krijgt, en ook bij een onverwacht goed bericht. ‘Nee, hij is niet dood’ of ‘Nee, die hoofdprijs kan niet voor mij zijn.’ Door dat meteen te zeggen beschermt de ontvanger zichzelf voor de klap. Het afwijzen van de waarheid op dat eerste moment, kan deel uitmaken van het hele verwerkingsproces.
Maar wat is slecht nieuws? Misschien is het tijd om dat begrip ruimer te zien. De confrontatie met hun eigen gebrek aan snapvermogen en met hun onwetendheid, kunnen sommige mensen ook als slecht nieuws opvatten. Maar geeft ze dat het recht om anderen te ontkennen en te kraken? Veel opbouwender is het om eerst bij jezelf te rade te gaan: ‘Heb ik het zelf wel begrepen?’ Als dat niet zo is, kun je hardop melden, ‘Je hebt gelijk’ of ‘Sorry, ik weet het niet.’ En gevorderden kunnen zeggen: ‘Ik wist het niet, maar hoera, ik heb weer wat geleerd! Dankjewel.’ |
Eerder op deze site verschenen columnsFebruari 2008 - Vaagheid troef |